Әр сенбі сайын сабақтан кейін әпкемнің үйіне кете баратынмын. Өткен аптада сабақтан кеш шыққаныма байланысты такси ұстауға тура келді.
Жолдың жиегіне шығып қолымды сермей түстім. Бір иномарка жаныма тоқтады. Ішінде тағы бір қыз бар екен. Водник, ремстрой техника 500 тг дегенім сол еді, отыр шырағым деп келісе кетті. Вокзалға жеткенімізде әлгі қысқа юбка киген қыз сол жерде қалды. Ол қыз түскеннен кейін ақсақалды ата әңгімені былай бастады: Қазіргі жас қыздар не болып барады кигендері ашық -шашық, қолдарында темекі соларды болашақ ана болады деп елестеткенде жүрегің ауырады. Баласына қандай тәрбие береді екен деп қынжыласың. Заманына карай адамы мейлі осы заманға сай киінсін бірақ сонша қысқа киерліктей не көрінді. Қазақтың қыздары емес па?- деп қатты күрсінді.
- Қызым, өзің осы жерде оқисың ба?
- иә
М. бұл жақсы оқу орны жақсы оқы қызым жастықтың қызығына еріп кетпе, салт дастүрдін не екенін ұмытпағайсың деді. Сол уақытта әпкемнің үйіне қалай жеткенімді байқамай қалыппын. Қыздарға айтылып жаткан жаман сөздерден қатты ұялдым.
